www.victorycs.nl


  • Narrow screen resolution
  • Wide screen resolution
  • Decrease font size
  • Default font size
  • Increase font size

Uitleg blijvende invaliditeit (B.I.)
In sommige gevallen is de mate waarin iemand blijvend invalide is geworden op voorhand duidelijk. De schade bij het verlies van een pink, een oog of een oor kan t.o.v. de schade van uw gehele lichaam vastgesteld worden. Hiervoor heeft men een index ontwikkeld welke men de AMA Guide noemt. Inmiddels zitten we op versie 6 van dit dure boek. Het bepalen van de invaliditeit gebeurt ook door de Nederlandse Vereniging van Neurologie (NVvN). Een bekende discussie is dat bijvoorbeeld de AMA Guide nog immer een percentage BI hanteert bij een whiplash maar dat de NVvN dit niet meer doet.

Wat is blijvende invaliditeit bij letselschade?
Blijvende invaliditeit: "elke in de toekomst niet voor verbetering vatbare beschadiging van het lichaam (zowel naar bouw als naar verrichtingen) en/of geest, als rechtstreeks gevolg van een ongeval".

In de polis van een ongevallenverzekering staat het vaak als volgt: “Blijvende geheel of gedeeltelijk (functie) verlies van enige deel of orgaan van het lichaam van de verzekerde”.

Waarom willen we weten hoeveel procent iemand invalide is geworden door een ongeval?
In vele gevallen heeft het slachtoffer een ongevallenverzekering. Dit kan zijn bij de werkgever maar ook op de auto of bijvoorbeeld een gezinsongevallenverzekering. Deze polis betaald uit aan de hand van de mate waarin het slachtoffer blijvend invalide is geworden.

Blijvende invaliditeit GP of t.a.v. een extremiteit? Wat bedoelen ze hiermee?
Het slachtoffer krijgt ten opzichte van de polissom dat percentage uitbetaald welk hij of zij blijvend invalide is van de GP (gehele persoon). Bij het bepalen hiervan bepaald de medisch expert eerst hoeveel % invaliditeit er is t.o.v. het ledemaat en hoeveel % dit beschadigde ledemaat dan is t.o.v. de gehele mens.

Een voorbeeld. (niet conform de AMA Guide maar slechts een voorbeeld)
Stel u mist door het ongeval een pink. Die pink maakt dan bijv. 14% uit van uw hand en die hand maakt weer 20% uit van uw gehele lichaam. U bent dan 2,8% BI GP d.w.z. 2,8 % van uw hele lichaam is blijvend invalide geworden. Nogmaals het is slechts een voorbeeld en de berekening ligt meestal complexer. De betreffende medisch expert kan u de berekening in detail toelichten.

Waarvoor is dit percentage nog meer van belang?
Ook bij het bepalen van het smartengeld gebruiken we het percentage BI vaak. Ook de overige variabelen die van belang zijn om het smartengeld te bepalen, spelen hier een rol maar het % BI biedt een leidraad om tot het bepalen van het smartengeld te komen.

Voorbeeld whiplash en AMA Guide 6
Hoofdstuk 3 Chronische pijn geeft 0-3% FI.

Hoofdstuk 17 Whiplash met nekpijn, uitstraling of axiale pijn en klachten bij onderzoek 1-3% FI. (FI= functionele invaliditeit=BI GP).

Uitleg over het percentage BI.

Een laag percentage BI, betekent dus een laag percentage blijvende beschadiging van het lichaam ten opzichte van het gehele lichaam. Er is dus maar een klein stukje van het gehele lichaam is beschadigd.

Er is echter een verschil tussen BI en arbeidsongeschiktheid. Het volgende voorbeeld maakt u dit wel duidelijk: de pianist die het topje van zijn vinger afschaaft, is nul % BI maar 100% arbeidsongeschikt voor eigen werk.


Een voorbeeld van een discussie over blijvende invaliditeit met een sommenverzekeraar.

Whiplash is wel aantoonbaar lichamelijk letsel na ongeval

Een ongevallenverzekeraar weigert een vrouw die lijdt aan een
postwhiplash-syndroom na een aanrijding, een uitkering voor blijvende invaliditeit. Volgens de verzekeraar is er geen sprake van causaal lichamelijk letstel.


Een stilstaande auto wordt door een achterop komende auto aangereden met een vaart van 80 km per uur. De bestuurster van de aangereden auto raakt een tegenligger en komt tegen een verkeersbord tot stilstand. Direct na het ongeval klaagt zij over nekpijn, misselijkheid en vlekken voor haar ogen. Naderhand houdt zij last van hoofd- en nekpijn, vooral na fysieke belasting en vermoeidheid.
 
De vrouw - die de dag voor de aanrijding net weer bijna volledig is gaan werken na een jaar thuis zitten als gevolg van een
whiplash na een eerdere aanrijding - claimt een uitkering voor blijvende invaliditeit bij haar (collectieve) ongevallenverzekeraar.

Volgens de verzekeraar heeft zij echter geen recht op een uitkering. Wel krijgt zij "onverplicht" een uitkering van € 3.000 "omdat in de meest recente polisvoorwaarden voor een postwiplashsyndroom maximaal 5% van de verzekerde som wordt uitgekeerd".

De vrouw schakelt een belangenbehartiger in en dient uiteindelijk een klacht in bij de Raad van Toezicht. De verzekeraar verweert zich tegenover de Raad van Toezicht door te wijzen op artikel 1 van de verzekeringsvoorwaarden: uit de medische gegevens blijkt niet dat er sprake is van "een ongeval waarvan aard en plaats van het in een ogenblik ontstane letsel door een van buitenaf inwerkend geweld geneeskundig kan worden vastgesteld".

De conclusie van een postwhiplash-syndroom is volgens de verzekeraar gediagnosticeerd aan de hand van een klachtenpatroon en niet aan de hand van het causaal lichamelijk letsel. De uitkering van € 3.000 is datgene waar zij op basis van de meest recente polisvoorwaarden recht op heeft, aldus de verzekeraar. De vrouw voert voor de Raad van Toezicht onder meer aan dat er bij whiplashletsel op basis van jurisprudentie wel degelijk sprake is van "objectief letsel". Volgens haar is er wel degelijk sprake van een ongeval in de zin van de polisvoorwaarden.

Uitkering vaststellen
In zijn oordeel baseert de Raad van Toezicht zich op het medisch rapport van de neuroloog, die stelt dat er bij lichamelijk onderzoek wel
degelijk sprake is van aantoonbare gezondheidsklachten in het nek- en schoudergebied. Hij constateert een postwhiplash-syndroom
als gevolg van ernstig "acceleratieletsel". Op basis van dit rapport komt de Raad van Toezicht tot de conclusie dat de klachten zijn veroorzaakt door het ongeval en dat er letsel is toegebracht "waarvan de plaats en aard geneeskundig konden worden
vastgesteld
".

Het standpunt van de verzekeraar dat er geen sprake is van een ongeval in de zin van de polisvoorwaarden acht de Raad van Toezicht dan ook niet verdedigbaar. De Raad van Toezicht vindt de klacht gegrond: de verzekeraar dient de verschuldigde uitkering alsnog vast te stellen. Raad van Toezicht, Uitspraak 2005/011 med.

Inhoud AssurantieMagazine

Assurantie Magazine nummer: 03 jaargang: 26-01-2006

Heeft u vragen? Bel ons dan! Het kost u niets. Bel tot 21.00 's avonds 030-8901346